be my valentine

taj-for-valentinevalentines day ಆಗಲೀ mothers day, fathers day, sister-in-laws day, dogs day ಆಗಲೀ ಇವುಗಳನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದು ಹೀಗಳೆಯುವುದು ಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಮಗೆ ಹಿರಿದು, ಅವರದು ಅವರಿಗೆ ಹಿರಿದು. ವರ್ಷದ ೩೬೫ ದಿನಗಳನ್ನೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಹೆಸರನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಚರಿಸಿ ಸಂಭ್ರಮ ಪಡುವ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ವಾಣಿಜ್ಯ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಹುನ್ನಾರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಚಟ ಅಂಟಿಸಿ ಕೊಂಡಿರುವುದು ನಿಜ. ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್,ಮೇಣ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಮಾರಿಕೊಂಡು ಕುಣಿಯುವ ಯುವಜನತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿ ಕೊಡಬೇಕಾದ್ದು ಮುಖ್ಯ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿತು, ಮಮ್ಮಿ ಡ್ಯಾಡಿ ಎಂದು ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಾ, ಆಂಗ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗೀಳು ಅಂಟಿಸಿ ಕೊಂಡಿರುವ ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆ ಅಮೆರಿಕನ್ ಲೈಫ್ ಸ್ಟೈಲ್ ಗೆ ಮಾರು ಹೋಗಿದ್ದು ದುರಂತ. ಭಾಷೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಸಂವಹನ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯೇ ಬದುಕಾದಾಗ ಇಂಥ ಅನಿಷ್ಟಗಳು ಒಕ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಜವೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು ಕಾಲ ವ್ಯಯಿಸುವ ಅವಸ್ಥೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಿಗಾ ಇಟ್ಟು ಇಂಥ ಕಾಲ, ಕಾಸು ಹರಣ ಮಾಡುವ ನಿರರ್ಥಕ ‘days’ ಗಳಿಗೆ ಅವರು ಮಾರುಹೋಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಯುವಜನರು ಹೋಗುವುದಾದರೆ ನಮ್ಮನೈತಿಕ ಪೋಲಿಸ್ತಮ್ಮ ಗಬ್ಬು ಮೂಗು ತೂರಿಸಿ ರಂಪ ಮಾಡುವುದು ಸಲ್ಲದು.
ಅತ್ಯುನ್ನತ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾತ್ವಿಕನಾಗಿ ಸಂಭಾವಿತನಾಗಿ ಬದುಕಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನನ್ನ ಮದರಸ ಶಿಕ್ಷಣ. (ಮದರಸ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದೂ ಮತಾಂಧರ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ ವಿಚಾರಗಳು ನರಕ ಸೇರಲಿ) ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಹೆಂಡ ಹೆಣ್ಣು ಎಂದು ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದಾಗ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಕಡೆಗೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಬೋಧನೆ ನೀಡುವ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆದುನಿಕ (?) ಸಮಾಜ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ valentines day ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಇನೂ ಹತ್ತು ಹಲವು ಅನಿಷ್ಟ ಚೇಷ್ಟೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಂಬತ್ತಬಹುದು.

   

Advertisements

I love You, do You too?

valentine“ಬೆಂಗಳೂರಿಗರೆ ನಿಮ್ಮ ಕಚೇರಿ, ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿ, ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಒಗೆಯಿರಿ.”

ಫೆಬ್ರವರಿ 14ರಂದು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ಆಚರಿಸುವುದು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ, ಅಂಥ ಆಚರಣೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಶ್ರೀರಾಮ ಸೇನೆ ಮುಖಂಡ ಪ್ರಮೋದ್ ಮುತಾಲಿಕ್ ಅವರು ಹಿಡಿದಿರುವಪಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್ ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮೆಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರಾಗಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಕ ರಾಜೀವ್ ಗೌಡ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿದ್ಯಾವಂತರಿಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

this sort of confrontationist approach will not serve anyone. ಸಮಾಜದ ಬಗೆಗಿನ  ರಾಜೀವ್ ಗೌಡರ ಕಳಕಳಿ ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದ್ದೆ. ಆದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ aggravate ಆಗಲು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪುಂಡರಿಗೆ  ಲಾಭ ಹೊರತು ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯರಿಗಲ್ಲ. ಹೊಡಿ ಬಡಿ ಕಡಿ ಎನ್ನೋ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಸೋಗು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಹನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ನಾವು ದುಗುಡದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವುದು ಕ್ಷೇಮವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಿರಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಯುವಜನರಿಗೆ ಹೇಳೋಣ. ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆ ವಿವೇಚನಾಶೀಲರು, ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕು ಯಾವುದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರ ವಿವೇಚನೆಗೆ ಬಿಡೋಣ. ಸಂವಾದದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆ ಸಾಧ್ಯ. valentines ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾಸು ಕಾಲ ಹರಣ ಮಾಡುವ ನಿರರ್ಥಕ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಹೇಳುವ ಅಭಿಯಾನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ. ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಯಾರ ಮೇಲೂ ಹೇರುವುದು ಬೇಡ. ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯಲಿ. ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೀದಿಗಿಳಿಯುವ ಅಸಹ್ಯ, ಕನಿಕರ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಚಾಳಿಗಳನ್ನು ಚಿವುಟಿ ಹಾಕೋಣ.  ಈ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ವಿಶ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡೋಣ.
ಕೇವಲ ೬೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮಂತೆ ಅತಿ ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಇಂದು ಬಲಾಡ್ಯ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ, ಸಂಯಮದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ.